XII–XVIII w.
Żyrań — łąka nad Wisłą
Słowiański korzeń żyr oznacza paszę i tuczenie bydła. Wieś Żyrań, wzmiankowana po raz pierwszy w 1425 roku, była przez wieki miejscem, gdzie pasło się bydło. Pisownia Żerań ustala się w XIX wieku.
Wsiadamy na drewnianym pomoście przy Parku Żerańskim — osiemnaście hektarów łąk, ścieżek i ciszy tuż nad kanałem, kilka minut od centrum prawobrzeżnej Warszawy.
Przez 60 minut rejsu przepływamy przez pięć wieków historii dzielnicy, którą większość warszawiaków zna tylko z nazwy.
Słowiański korzeń żyr oznacza paszę i tuczenie bydła. Wieś Żyrań, wzmiankowana po raz pierwszy w 1425 roku, była przez wieki miejscem, gdzie pasło się bydło. Pisownia Żerań ustala się w XIX wieku.
Linie kolejowe przecinają łąki, przy Modlińskiej stoi cienki pas drewnianych domów. W 1916 roku Żerań zostaje wchłonięty przez Wielką Warszawę — już nie wioska, ale jeszcze nie przemysłowa dzielnica.
Między 1951 a 1963 rokiem wykopano Kanał Żerański, łącząc Wisłę z Zalewem Zegrzyńskim. Na jego brzegu wyrosła FSO — Fabryka Samochodów Osobowych — produkująca Warszawę, Syrenę i Poloneza.
FSO zamyka bramy. Kominy stygną. Żerań staje się miejscem, przez które Warszawa przejeżdża w drodze gdzieś indziej. Przez dekadę dzielnica czeka na nowe przeznaczenie.
Park Żerański otwiera 18 hektarów łąk i pomostów nad kanałem. Wracają kajakarze i wioślarze. Tam, gdzie stały hale fabryczne, rosną nowe osiedla. Kanał staje się osią nowej dzielnicy.
75 zł / osoba · dzieci do 12 lat - 50 zł · maks. 11 osób